Ex. 14-12: Green

Debussy'nin Ariettes oubliées (Unutulmuş Şarkılar, L. 60) dizisinin 5 numaralı şarkısı. Bu dizi, Paul Verlaine'in şiirleri üzerine 1886–87'de bestelenmiş altı şarkıdan oluşan bir döngüdür. Döngü 1903'te yeniden basıldığında Debussy onu soprano Mary Garden'a ithaf etti. Aynı döngüden başka bir şarkı da bu uygulamada yer alıyor. (Ex. 9-8: C'est l'Extase Langoureuse (Claude Debussy))

Şiir bir aşk şarkısıdır. Hevesli genç bir âşık, sabah çiyiyle hâlâ ıslak, nefes nefese gelir. Meyveler, çiçekler, yapraklar ve yeşil dallar getirir — ve yalnızca sevgilisi için atan yüreğini sunar. Başını sevgilisinin göğsüne yaslayıp dinlenmek ister.

Şiir Fransızca olsa da başlığı İngilizce “Green” (Yeşil) sözcüğüdür. Verlaine bu şiir grubunu İngiltere'de yaşarken yazmış ve onlara “Green”, “Spleen” gibi İngilizce başlıklar vermişti. Debussy, gruptaki bir sonraki şiir olan “Spleen”i de döngüsünün 6 numaralı şarkısı olarak besteledi.

1904'te Debussy, döngünün ithaf edildiği şarkıcı Mary Garden “Green”i kaydederken piyanoyu bizzat çaldı. Bunlar Debussy'nin yaptığı tek ses kayıtlarıdır.

Aynı şiiri Fauré da Cinq mélodies “de Venise” (Op. 58) dizisinin 3 numaralı şarkısı olarak besteledi. (Ex. 12-8: Green (Gabriel Fauré))

Sabine Devieilhe ve Alexandre Tharaud'nun Chanson d'Amour albümünden (2020)
SpotifyIMSLP