Ex. 13-8: Romance

Bu, Skryabin’in tek şarkısıdır; neredeyse diğer her şeyi yalnızca piyano için yazdı. Şarkıyı 1893 civarında Fa diyez majör tonda besteledi ve Rusça sözlerini kendisi yazdı. Onu âşık olduğu genç bir piyanist olan Natalya Sekerina’ya ithaf etti.

Skryabin Natalya ile tanıştığında 20, Natalya 15 yaşındaydı. Dört yıl boyunca ona yaklaşık 67 aşk mektubu gönderdi ve zamanla kendilerini nişanlı saymaya başladı. Ancak Natalya’nın ailesi evliliğe karşıydı ve sonunda Natalya onu reddetti. Onun için yazdığı şarkıyı Natalya’nın hiç duyduğuna dair bir iz yoktur.

Şarkı, Skryabin’in hayatındaki zor bir dönemden kalmadır. 1891’de, parlak bir okul arkadaşına yetişmeye çalışırken çok zor iki parçayı, Balakirev’in İslamey’ini ve Liszt’in Mozart’ın Don Giovanni’si üzerine fantezisini, aşırı çalışarak sağ elini sakatladı. Bir doktor ona bir daha asla çalamayacağını söyledi. İyileşmek için Volga kıyısındaki Samara’ya gitti; orada tedavi amacıyla mayalanmış kısrak sütü içti, daha sonra da Kırım’da denizde yüzdü. Aynı krizden, sakatlanmamış sol eliyle tek başına çalabileceği bir prelüd ve bir noktürnden oluşan Sol El İçin İki Parça, Op. 9 doğdu.

Skryabin müzikal tonları renklerle ilişkilendirirdi ve onun için Fa diyez majör parlak maviydi. Hayatı boyunca bu tona karşı özel bir his besledi.

Skryabin şarkıyı hiç yayımlamadı. 1915’te dudağındaki iltihaplı bir yaradan kaynaklanan kan zehirlenmesinden öldü. El yazması ancak ölümünden sonra ortaya çıktı ve arkadaşı Leonid Sabaneyev onu 1916’da yeniden bir araya getirdi. Şarkıyı ilk kez soprano Nina Koshetz seslendirdi ve şarkı 1920 civarında Paris’te basıldı.

IMSLP