Ex. 10-9: Clair de Lune

Gabriel Fauré

Key: D♭/B♭mTime: 3/42 Songs (Op.46)

1887'de (Op. 46 No. 2), Paul Verlaine'in Fêtes galantes (1869) kitabındaki “Clair de lune” şiiri üzerine bestelendi. Ressam Emmanuel Jadin'e ithaf edilmiştir. Orkestra versiyonu ilk kez 28 Nisan 1888'de Société nationale de musique'te tenor Maurice Bàges tarafından seslendirildi.

Verlaine'in şiiri, ay ışığında dans eden ve lavta çalan, “hayalî kostümlerinin altında neredeyse hüzünlü” zarif maskeli figürleri anlatır. Fauré'nin şarkısının alt başlığı “Menuet”tir: piyano zarif bir menuet — eski bir saray dansı — çalar, ses ise onun üzerine kendine ait bir ezgiyle girer.

Bu şarkı, Fauré'nin Verlaine'in şiiriyle ilk buluşmasıdır. Bu tanışmayı, Fauré'yi Verlaine'in şiiriyle tanıştıran Kont Robert de Montesquiou sağladı. Ardından Princesse de Polignac, Fauré'yi bir orkestra versiyonu yapmaya özendirdi; bu versiyon daha sonra onun Masques et bergamasques (1919) sahne müziğine dahil edildi — başlık, şiirin kendi sözlerinden, “masques et bergamasques”tan alınmıştır.

Aynı Verlaine şiiri Debussy'ye de ilham verdi — Debussy onu 1882'de bir şarkı olarak besteledi (Ex. 13-5: Clair de lune (Claude Debussy)), 1891'de ondan esinlenen ünlü piyano parçasını yazdı ve 1892'de Fêtes galantes dizisinin parçası olarak yeniden besteledi. (Ex. 11-8: Clair de lune (Claude Debussy))

Patricia Petibon ve Susan Manoff'un L'amour, la mort, la mer albümünden (2020)
Listen on Apple MusicSpotifyIMSLP