Ex. 3-14: Pavane pour une infante défunte (edited)

Maurice Ravel

Key: G/EmTime: 4/4(M. 19)

Ravel bu solo piyano parçasını 1899’da, 24 yaşındayken, Fauré’nin öğrencisiyken yazdı. Fauré onu, babası Singer dikiş makinelerini üreten, Amerika doğumlu bir prenses olan Prenses de Polignac’ın müzik akşamlarına götürmüştü. Parçayı yazmasını Ravel’den o istedi ve Ravel de eseri ona ithaf etti.

Pavan, 1500’ler ve 1600’lerin ağır bir saray dansıdır; infanta ise bir İspanyol kralının kızıdır. Gerçek bir prenses kastedilmemektedir. Ravel, başlıktaki kelimeleri seslerinin verdiği zevk için seçtiğini söyledi. Ayrıca müziğin, “küçük bir prensesin bir zamanlar İspanyol sarayında dans etmiş olabileceği” bir pavanı çağrıştırmak için yazıldığını da söyledi.

Çocukluk arkadaşı piyanist Ricardo Viñes, eseri ilk kez Nisan 1902’de halka çaldı ve dinleyiciler çok beğendi. Bir keresinde bir piyanist parçayı fazla yavaş çalınca Ravel ona şöyle dedi: “Bir dahaki sefere unutmayın, ben ölü bir prenses için Pavan yazdım, bir prenses için ölü bir Pavan değil.”

Ravel zamanla eserden daha az memnun oldu. 1912’de, 36 yaşındayken, eleştirmen olarak bir konser hakkında yazıyordu ve programdaki ilk parça kendi Pavan’ıydı. Artık eserin kusurlarını gördüğünü yazdı: “fazlasıyla belirgin olan Chabrier etkisi ve oldukça zayıf form.”

Eseri 1910’da küçük orkestra için düzenledi. Ölümünden iki yıl sonra, 1939’da, bir Amerikan dans orkestrası, ezgisinden yapılmış popüler bir şarkı olan “The Lamp Is Low” ile büyük başarı kazandı.

Bu uygulamadaki versiyon solfej çalışması için düzenlenmiştir.

Vlado Perlemuter, 1927’de Ravel’in bütün solo piyano eserlerini besteciyle birlikte çalıştı.
Ravel: Piano Works albümünden
Listen on Apple MusicSpotifyIMSLP