Ex. 13-9: Quand je fus pris au pavillon

Reynaldo Hahn'ın 1899'da yayımlanan 12 şarkılık Rondels dizisinin 8 numaralı şarkısı. Şiir, Fransız prens ve şair Charles d'Orléans'a (1394–1465) aittir. İngilizler onu 1415'te Agincourt Muharebesi'nde esir aldı ve yaklaşık 25 yıl tutsak tuttu; şiirlerinin çoğunu bu dönemde yazdı. Bu rondeli ise daha sonra, serbest bırakıldıktan sonra, Blois'daki şatosunda şairlerden oluşan bir saray topluluğu kurduğu sırada yazdı.

Şiir hafif ve oyunbazdır. Bir adam, köşkündeki hanımının güzelliğine tutulur ve bir pervane gibi mumun alevinde kendini yakar. Küçük bir şahinin kanatlarına sahip olmayı diler; böylece onun aşkının iğnesinden uçup kaçabilirdi.

Hahn bu 15. yüzyıl şiirini, sanki müziğin kendisi de çok eskilerden geliyormuş gibi bilerek eski moda bir üslupla besteledi. Aynı şeyi on yedi yıl sonra, çok daha ünlü bir biçimde À Chloris'te yaptı. (Ex. 9-13: À Chloris (besteci: Reynaldo Hahn)) Bu şairi başka besteciler de severdi: Debussy de aşağı yukarı aynı yıllarda Charles d'Orléans'ın üç şiirini koro için besteledi.

1890'larda Hahn, Paris salonlarının gözdesiydi. Piyanonun başına oturur ve kendi şarkılarını yumuşak, tatlı bir sesle söylerdi; çoğu zaman da dudağının kenarında bir sigara olurdu.

Susan Graham ve Roger Vignoles'un La Belle Époque: The Songs of Reynaldo Hahn albümünden (1998)
SpotifyIMSLP