Ex. 12-6: Nell
Fauré'nin 1878'de bestelediği Trois Mélodies (Op. 18) dizisinin 1 numaralı şarkısı. Şiir Leconte de Lisle'e aittir. Leconte de Lisle onu İskoç şair Robert Burns'ü taklit ederek yazdı; Burns'ün “A Red, Red Rose” şiiri gibi, haziranda yeni açmış koyu kırmızı bir gülle başlar. Nell adı da Burns'ten gelir: Nell Kirkpatrick, onun gençlik çağındaki ilk aşkı, ilk şarkısının ilham kaynağı olan kızdı.
Sonunda şarkıyı söyleyen kişi, onun yüzü yüreğinden silinmeden önce şarkı söyleyen denizin susacağını söyler — Burns'ün “bütün denizler kuruyana dek” sevme sözünü yeniden işleyerek.
Şarkı Sol bemol majördür ve ilk ölçüden son ölçüye kadar piyano, bir arp gibi, düzenli onaltılık akorlarla dalgalanır. Bu, yaz ışığını ve denizi çağrıştırır; yüzey sakin kalır, ama altındaki armoni neredeyse her vuruşta değişmeyi sürdürür.
Fauré, Nell'i hocası ve yakın dostunun eşi Mme Camille Saint-Saëns'a ithaf etti. Saint-Saëns ailesi için 1878 bir kayıp yılıydı: iki küçük oğulları birkaç hafta arayla öldü.
Burns'ten esinlenen aynı şiir grubu başka bestecilere de şarkılar kazandırdı: Debussy “Jane”i besteledi ve bir başkasından ünlü piyano parçası “Keten Saçlı Kız”ı yazdı; Chausson ise bu uygulamada da bulunan “Nanny”yi besteledi. (Ex. 9-7: Nanny (Ernest Chausson))
Barbara Hendricks ve Michel Dalberto'nun Mélodies albümünden (1989)Spotify
IMSLP