Ex. 12-2: Variation 14 (edited)
Beethoven'ın 1802'de bestelediği Mi bemol majör Varyasyonlar ve Füg'ünden (Op. 35) 14. Varyasyon. Op. 35'te on beş varyasyon ve kapanışta bir füg vardır; neredeyse hepsi parlak Mi bemol majördedir — ama 14. Varyasyon bir istisnadır ve Mi bemol minöre döner: bayram havasındaki dizinin ortasında karanlık, ciddi bir an. Buradan itibaren önceki varyasyonların katı kalıbı gevşemeye başlar ve 15. Varyasyon'un yavaş Largo'suna, ardından da görkemli füge götürür.
Beethoven Op. 35'i 1802'de besteledi — sağırlaşmış ve umutsuz halde Heiligenstadt Vasiyeti'ni yazdığı yıl. Bu bunalımdan cesur, yeni bir müzik patlaması doğdu ve Beethoven yayıncısı Breitkopf & Härtel'e bu varyasyonların “gerçekten tamamen yeni bir tarzda” yazıldığını söyledi.
Tema Beethoven'ın sevdiği bir temaydı — onu dört ayrı eserde kullandı: Kontrdanslar (WoO 14), Prometheus'un Yaratıkları balesi (1801), bu varyasyon dizisi ve 3. Senfoni'nin (Eroica, 1803–04) finali. Gelenekten ayrılarak eser temanın kendisiyle değil, yalnızca bas çizgisiyle açılır; ardından ana tema sonunda ortaya çıkmadan önce bas üzerine üç varyasyon gelir — balede bu, Prometheus'un hayatı adım adım yaratmasını temsil ediyordu. Bu bas ile başlayan açılış ve eseri kapatan büyük füg, Beethoven'ın derinden hayran olduğu Bach'ın Barok kontrpuanına göndermede bulunur.
Beethoven başlık sayfasında temanın kaynağının — Prometheus balesinin — belirtilmesini istedi ve yayıncıya bunu masrafı kendisine ait olmak üzere eklemesini söyledi. “Eroica Varyasyonları” lakabı ancak daha sonra, aynı temayı paylaşan senfoniden geldi.
Not: Bu versiyon, deşifre şarkı söyleme çalışması için düzenlenmiştir.
Pierre-Laurent Aimard'ın Beethoven: Hammerklavier Sonata, Op. 106 and Eroica Variations, Op. 35 albümünden (2021)Spotify
IMSLP