Ex. 12-1: Fugue (edited fragment)
Bach'ın 1722 civarında derlediği İyi Düzenlenmiş Klavye'nin I. Kitabı'ndan 8 numara. Prelüdü ve fügü farklı tonlarda yazılmıştır: prelüd Mi bemol minörde (altı bemol), füg Re diyez minörde (altı diyez) — aynı ses yüksekliği, iki farklı yazımla.
Araştırmacılar fügün önce Re minörde yazıldığını, sonra yarım ses yukarı, Re diyez minöre taşındığını düşünüyor. Re diyez minörde yazmak, Bach'ın bütün parçayı Mi bemol minörde yeniden yazmak yerine her notayı aynı yerde tutup yalnızca diyez eklemesini sağladı. Bir ipucu 16. ölçüdeki tiz bir Do diyezdir — Bach'ın dönemindeki klavyelerin ulaşamadığı kadar yüksek bir nota; sanki daha pes bir aslından yukarı itilmiş gibi. Bu tuhaf yazım sonraki editörlerin canını sıktı: Czerny'nin 19. yüzyıldaki popüler baskısı fügü doğrudan Mi bemol minörde bastı.
Fügün kendisi bir ustalık vitrinidir — tek bir tema üzerine kurulmuş üç ses. Bach temayı ters çevirir (çevrim) ve iki katı uzunluğa genişletir (büyütme); bu dönüşümleri bir yapboz gibi birbirine yerleştirir. Bach'ın ünlü geç dönem eseri Füg Sanatı bu tür tekniklerle doludur.
Wagner'in eşi Cosima, onun bu füge tepkisini şöyle kaydetmiştir: “Richard onu en dikkat çekici parça sayıyor; son derece ustaca, ama yine de atmosfer dolu. 'Ne strettolar, ne büyütmeler, ne vurgular.' Ona göre bu, fügün ta kendisi.”
Mozart daha sonra bu fügü yaylı çalgılar üçlüsü — keman, viyola ve viyolonsel — için düzenledi ve kendisine ait yeni bir prelüd ekledi; ancak eserin ne kadarının gerçekten ona ait olduğu araştırmacılar arasında tartışmalıdır.
Not: Bu versiyon, deşifre şarkı söyleme çalışması için uyarlanmış, düzenlenmiş bir bölümdür.
Ramin Bahrami'nin Bach: The Well-Tempered Clavier, Book I albümünden (2018)Spotify
IMSLP