Ex. 11-5: Liebe und Frühling I
Brahms'ın Hoffmann von Fallersleben'in bir şiiri üzerine bestelenen 6 Gesänge (6 Şarkı, Op. 3) dizisinden 2 numara. Brahms onu 1853'te, 20 yaşındayken yazdı. Şiirde asma filizleri esintide sallanır, beyaz sarmaşık bir gülün etrafına dolanır — şairin düşüncelerinin gece gündüz sevdiği kişinin etrafında dolanmasının bir imgesi. Op. 3'te bir de eş şarkı vardır: Fallersleben'in bir başka şiiri üzerine bestelenen “Liebe und Frühling II” (3 numara); ikisi bir çift oluşturur.
1853 yılı Brahms'ın hayatının dönüm noktasıydı. Henüz tanınmamış ve hiçbir eseri basılmamışken, kemancı Eduard Reményi ile bir konser turnesine çıktı ve yolda kemancı Joseph Joachim ile tanıştı; Joachim onun yeteneğini hemen fark etti ve ömür boyu dostu ve destekçisi oldu.
O sonbahar, Joachim'in tavsiyesiyle yirmi yaşındaki Brahms, Düsseldorf'taki Schumannların evine geldi. Kapıyı açan kız, onu uzun sarı saçlı yakışıklı bir genç olarak hatırladı. Brahms çalmaya başlayınca Robert kısa süre sonra onu durdurdu ve “Bekleyin — eşimi çağırmalıyım” dedi. Clara gelip dinlemeye hazır olunca Robert ona, daha önce duyduğu hiçbir şeye benzemeyen bir müzik dinlemek üzere olduğunu söyledi. Robert günlüğüne bir dehanın ziyarete geldiğini yazdı; Clara ise genç adamın Tanrı'dan gelmiş bir haberci gibi göründüğünü yazdı. Kısa süre sonra Robert, müzik dünyasına genç Brahms'ı tanıtmak için “Neue Bahnen” (Yeni Yollar) adlı bir makale yayımladı ve o aralık ayında Op. 3'ün basılmasına yardım etti — bu, Brahms'ın yayımlanan ilk eserlerinden biriydi.
Bu parlak karşılaşmadan yalnızca birkaç ay sonra felaket geldi. Şubat 1854'te, Brahms'ın gelişinden yaklaşık dört ay sonra, Robert'ın aklı yerinden oynadı: kendini Ren Nehri'ne attı ve Bonn yakınlarındaki bir akıl hastanesine götürüldü; son iki yılını orada geçirdi. Bu sırada Schumann'ın makalesi Brahms'ı ünlü yapmıştı ve müzik dünyası genç dehanın bundan sonra ne yazacağını merakla bekliyordu. Bu, genç kariyerinin en önemli anıydı — yine de Brahms bunu bir kenara bıraktı ve sonraki üç yıl boyunca Düsseldorf'ta kalarak Clara'ya ve çocuklarına yardım etti; Clara ise aileyi geçindirmek için piyanist olarak Avrupa'yı dolaşıyordu.
Şair Hoffmann von Fallersleben, sözleri bugün Almanya'nın milli marşı olan şiir “Das Lied der Deutschen”ı (1841) da yazmıştır.
Müzikte ses ve piyano birbirini kanon halinde izler. Yaklaşık otuz yıl sonra, 1882'de, Brahms bu kanonu daha belirgin hale getirmek için küçük düzeltmeler yaptı.
Angelika Huber ve Kilian Sprau'nun Vergebliches Ständchen – Frauen um Brahms albümünden (2013; Apple Music'te bulunmuyor)Spotify
Juliane Banse ve Helmut Deutsch'un Brahms: Lieder (Complete Edition, Vol. 1) albümünde de yer alır (2000)Spotify
IMSLP